Ορισμένα έθνη έχουν επιλέξει να διατηρούν μια σταθερή ζώνη ώρας όλο το χρόνο, επικαλούμενα οφέλη για την υγεία, την κοινωνική οργάνωση και την καθημερινή σταθερότητα.
Η πλειονότητα των χωρών παγκοσμίως προσαρμόζει τα ρολόγια της δύο φορές τον χρόνο για να μεταβεί από τη θερινή στη χειμερινή ώρα. Μια πρακτική που σχεδιάστηκε αρχικά για την καλύτερη αξιοποίηση του ηλιακού φωτός και την εξοικονόμηση ενέργειας.
Ωστόσο, υπάρχουν έθνη που έχουν αποφασίσει να μην «υιοθετήσουν» ποτέ αυτό το σύστημα, διατηρώντας την ίδια ώρα καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Ενώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση η συζήτηση για την πιθανή κατάργηση του μέτρου παραμένει ανοιχτή, ορισμένες περιοχές απέχουν εδώ και δεκαετίες από την αλλαγή, υπερασπιζόμενες τη σταθερότητα στην καθημερινή ζωή.
Οι χώρες που έχουν σταθερό… ωράριο: Οι λόγοι πίσω από την απόφασή τους
Σε ορισμένες περιπτώσεις ευθύνονται γεωγραφικοί παράγοντες, όπως σε περιοχές όπου οι διακυμάνσεις του φωτός είναι ακραίες, καθιστώντας την αλλαγή ώρας άσχετη. Σε άλλες περιπτώσεις, κυριαρχούν κοινωνικοί, οικονομικοί λόγοι ή ζητήματα δημόσιας υγείας.
Στην Ευρώπη, αν και τα περισσότερα κράτη ακολουθούν την κοινοτική οδηγία, υπάρχουν μερικές εξαιρέσεις. Η Ισλανδία διατηρεί σταθερή ώρα από το 1967 λόγω της εγγύτητάς της στον Αρκτικό Κύκλο, οι διαφορές φωτός μεταξύ των εποχών είναι τεράστιες, μειώνοντας τον αντίκτυπο οποιασδήποτε αλλαγής. Η Ρωσία κι η Λευκορωσία εγκατέλειψαν αυτή την πρακτική το 2011, δίνοντας προτεραιότητα στην απλοποίηση των μεταφορών και των επικοινωνιών.
Πέρα από τα σύνορα της Ευρώπης, η Ιαπωνία και η Κίνα δεν εφαρμόζουν την αλλαγή ώρας, ενώ η Χιλή και η Παραγουάη τείνουν πρόσφατα προς τη σταθερότητα. Στην Αφρική οι περισσότερες χώρες δεν υιοθέτησαν ποτέ το σύστημα, με εξαίρεση την Αίγυπτο και στην Ωκεανία η Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία παρουσιάζουν μεικτά μοντέλα, με ορισμένες περιοχές να αλλάζουν ώρα και άλλες όχι.
Ο αντίκτυπος στην υγεία και την οργάνωση
Ένα από τα κύρια επιχειρήματα υπέρ της σταθερής ώρας είναι η υγεία. Μελέτες δείχνουν ότι η αλλαγή ώρας διαταράσσει τον κιρκάδιο ρυθμό (το εσωτερικό «βιολογικό ρολόι» 24 ωρών του οργανισμού), προκαλώντας αϋπνία, κόπωση και υπνηλία. Η κατάργηση της αλλαγής διευκολύνει επίσης τον κοινωνικό και οικονομικό προγραμματισμό, τις διεθνείς επικοινωνίες και τον τουρισμό.
Επιπλέον, η ενεργειακή εξοικονόμηση θεωρείται πλέον περιορισμένη λόγω των τεχνολογικών εξελίξεων και των νέων καταναλωτικών συνηθειών, αμφισβητώντας την αναγκαιότητα της πρακτικής στον σύγχρονο κόσμο.
ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ
