Τα νησιά Chafarinas κοντά στο Μαρόκο παραμένουν κλειστά για το κοινό, προστατεύοντας έναν μοναδικό νεολιθικό οικισμό και σπάνια είδη της Μεσογείου.
Λίγα μόλις χιλιόμετρα από τις ακτές του Μαρόκου, ένα μικρό ισπανικό αρχιπέλαγος παραμένει σχεδόν άγνωστο στους περισσότερους ταξιδιώτες και απρόσιτο για το κοινό. Τα νησιά Chafarinas, γνωστά και ως τα «απαγορευμένα νησιά» της Μεσογείου, κρύβουν έναν μοναδικό συνδυασμό αρχαιολογικού πλούτου και σπάνιας βιοποικιλότητας.
Το απομονωμένο σύμπλεγμα βρίσκεται περίπου τέσσερα χιλιόμετρα από τις μαροκινές ακτές και 50 χιλιόμετρα ανατολικά της Μελίγια. Παρότι μικροσκοπικά σε έκταση, τα νησιά θεωρούνται ένας από τους σημαντικότερους προστατευόμενους χώρους της περιοχής.
Στην Isla del Congreso βρίσκεται ο νεολιθικός οικισμός El Zafrín, ηλικίας άνω των 6.500 ετών. Οι αρχαιολογικές έρευνες που ξεκίνησαν το 2000 αποκάλυψαν κεραμικά ευρήματα και ίχνη ανθρώπινης παρουσίας, ενισχύοντας τη θεωρία ότι τα νησιά συνδέονταν κάποτε με την αφρικανική ήπειρο.
Η σημασία του αρχαιολογικού χώρου είναι ένας από τους βασικούς λόγους που η πρόσβαση στα Chafarinas παραμένει αυστηρά ελεγχόμενη.
Καταφύγιο για σπάνια είδη της Μεσογείου
Από το 1982, τα νησιά έχουν χαρακτηριστεί Εθνικό Καταφύγιο Κυνηγιού της Ισπανίας και η είσοδος επιτρέπεται μόνο σε στρατιωτικούς, επιστήμονες και προσωπικό προστασίας της φύσης.
Παρά τη μικρή συνολική τους έκταση – μόλις 0,525 τετραγωνικά χιλιόμετρα – φιλοξενούν εντυπωσιακό αριθμό ειδών: 180 φυτά, 90 είδη πτηνών και περισσότερα από 150 είδη ασπόνδυλων.
Τα τρία νησιά του αρχιπελάγους, Congreso, Isabel II και Rey Francisco, έχουν εξελιχθεί σε ασφαλές καταφύγιο για ζώα που απειλούνται σε άλλες περιοχές της Μεσογείου.
Ανάμεσά τους ξεχωρίζει ο Αιγαιόγλαρος, ένα σπάνιο θαλασσοπούλι του οποίου η μεγαλύτερη αποικία στον κόσμο φωλιάζει στα Chafarinas, με περισσότερα από 2.000 ζευγάρια.
Στην περιοχή έχει επίσης καταγραφεί η μεσογειακή φώκια, ένα από τα πιο απειλούμενα θαλάσσια θηλαστικά του πλανήτη, ενώ στα νερά γύρω από τα νησιά ζει και η πεταλίδα Patella ferruginea, είδος ιδιαίτερα σημαντικό για τη θαλάσσια βιοποικιλότητα της Μεσογείου.
Το παράδοξο που τα διατήρησε ανέπαφα
Η απουσία πόσιμου νερού υπήρξε διαχρονικά το βασικό εμπόδιο για τη δημιουργία μόνιμων οικισμών στα νησιά. Ωστόσο, αυτό το φυσικό μειονέκτημα αποδείχθηκε τελικά καθοριστικό για τη διατήρηση τόσο του οικοσυστήματος όσο και των αρχαιολογικών θησαυρών τους.
Σήμερα, τα Chafarinas παραμένουν ένα από τα πιο απομονωμένα και προστατευμένα σημεία της Μεσογείου, μακριά από τον μαζικό τουρισμό και σχεδόν ανέγγιχτα από ανθρώπινη δραστηριότητα.
TI ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ
