Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου, σε όσο πιο πρώιμο στάδιο πραγματοποιηθεί, σχετίζεται με καλύτερη έκβαση και ίαση. Ο προσυμπτωματικός έλεγχος (screening) περιλαμβάνει την ετήσια μαστογραφία, το τεστ ΠΑΠ, την κολονοσκόπηση και αξονική τομογραφία θώρακος σε καπνιστές.
Μέχρι πρόσφατα, η εκτίμηση του κινδύνου υποτροπής γινόταν με βάση τα χαρακτηριστικά του όγκου και τις μοριακές πληροφορίες, προτείνοντας θεραπείες όπως χημειοθεραπείες και ακτινοθεραπείες. Στις περιπτώσεις ανεγχείρητων ή μεταστατικών όγκων, η εστίαση ήταν σε συστηματικές θεραπείες και εξατομικευμένες προσεγγίσεις.
Μελέτες έχουν δείξει ότι η μοριακή πληροφορία είναι εξίσου σημαντική με το στάδιο της νόσου. Στον καρκίνο του μαστού, ασθενείς με τριπλά αρνητικό όγκο ή υπερέκφραση του γονιδίου HER2 ωφελούνται από προεγχειρητική θεραπεία. Στον καρκίνο του πνεύμονα, ασθενείς με μεταλλάξεις EGFR και ALK έχουν εντυπωσιακά αποτελέσματα από καινοτόμα φάρμακα.
Στον καρκίνο του παχέος εντέρου, η μικροδορυφορική ασταθής κατάσταση (MSI) καθορίζει στρατηγικές θεραπείας, επιτρέποντας ασθενείς με υψηλή MSI να αποφύγουν χειρουργείο και χημειοακτινοθεραπεία. Επιπλέον, η ανοσοθεραπεία αποδεικνύεται αποτελεσματικότερη από τη χημειοθεραπεία.
Στον καρκίνο του παγκρέατος, περισσότεροι από 90% των ασθενών έχουν μετάλλαξη στο RAS, και πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι ένας pan-RAS αναστολέας, ο Daraxonrasib, μπορεί να διπλασιάσει τη μέση επιβίωση.
Συνολικά, η αναζήτηση μοριακής πληροφορίας αλλάζει την προσέγγιση στην ογκολογία. Ωστόσο, η αποζημίωση για ειδικές μοριακές εξετάσεις καθυστερεί, με αποτέλεσμα οι ασθενείς να καλύπτουν το κόστος ιδιωτικά. Η πρόσβαση σε αυτές τις εξετάσεις είναι κρίσιμη για την υγειονομική φροντίδα των ασθενών.
