Τα δελτία πολύ απασχολούνται με τον Τσίπρα.
Η επιστροφή όμως του Αλέξη στα πολιτικά δρώμενα ήταν αναμενόμενη.
Αναμενόμενη δεν ήταν, η τόση μεγάλη και πάντα δημοσκοπική
προσέλευση κοντά του, βουλευτών και πολιτευτών από τις εγγενείς πολιτικές παρατάξεις που εξ αιτίας της παρουσίας του, και πάντα δημοσκοπικά, ιδιαίτερα εκείνες που δεν ελκύουν πλέον τον λαό τους, αν όχι αντιθέτως.
Ο Τσίπρας αποχώρησε από το κόμμα που τον ανέδειξε κυβερνήτη της χώρας για λόγους, που μόνον ο ίδιος και οι ίδιοι άλλοι, τους γνωρίζουν, και πρέπει να ήταν κάτι περισσότερο από «ασυμφωνία χαρακτήρων». Γεγονός όμως είναι το ότι δεν έφυγε από τον ΣΥΡΙΖΑ για να ξαναγυρίσει,
αλλά ούτε και γύρισε για να ιδρύσει τον «Νο2» που λένε ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για να ιδρύσει αυτό που όλη η Ελλάδα είδε.
Οπωσδήποτε, και μετεκλογικά, δεν συντρέχει πλέον κανένας λόγος συνεργασίας με το κόμμα του οποίου ηγήθηκε και ανδρώθηκε,
και αυτό είναι ξεκάθαρο, και πασιφανώς έχει στρέψει την προσοχή του, αλλού. Αυτό το αλλού θα έχει μορφή ανάλογη των εκλογικού αποτελέσματος, και επειδή μίλησε και για νίκη του στην δεύτερη κάλπη, το πιο πιθανόν που προβλέπει,
θα είναι η συσπείρωση προς αυτόν, του εκλογικού σώματος κομμάτων του ίδιου χώρου λόγω προβλεπόμενης από τον ίδιο της αποτυχία τους στην πρώτη κάλπη, έστω και των μέσα στη Βουλή ακόμα ευρισκομένων της πρώτης κάλπης, και αυτή είναι και η προσδοκία του.
Συσπείρωση του λαού του στην δεύτερη κάλπη.
Συνεπώς όχι απλά εγκρίνει, αλλά και επαυξάνει τα δημοσκοπικά ευρήματα.
