Οι «ανέξοδες υποσχέσεις»
Τα επεισόδια είναι πολλά και διαφορετικά. Η 13η σύνταξη και το «ένα νούμερο θέλω», οι «ανέξοδες υποσχέσεις» που ανέφερε χθες ο πρωθυπουργός από τη Θεσσαλονίκη, η καταψήφιση Στουρνάρα, η υπερψήφιση Ακρίτα και η επιστροφή στις «πάνω και κάτω πλατείες» του 2015 μπαίνουν στο ίδιο κάδρο.
Το είπε πιο καθαρά στη Βουλή ο Νότης Μηταράκης: το ΠΑΣΟΚ «κυνηγάει τα αδέσποτα της Αριστεράς και αφήνει το Κέντρο στον Κυριάκο Μητσοτάκη». Όσο, δηλαδή, η κυβέρνηση εμφανίζει τη Χαριλάου Τρικούπη να κοιτάζει προς τα αριστερά, τόσο επιχειρεί να της κλείσει τον δρόμο προς το Κέντρο.
Σε αυτό το σκηνικό προστέθηκε χθες και μια φράση του Κυριάκου Μητσοτάκη από τη Θεσσαλονίκη. Ο πρωθυπουργός δεν κατονόμασε το ΠΑΣΟΚ, μίλησε όμως για τις «ανέξοδες υποσχέσεις» και έβαλε απέναντί τους την αξιοπιστία.
«Σε ένα περιβάλλον γενικότερα μειωμένης εμπιστοσύνης, όπου οι ανέξοδες υποσχέσεις δεν κοστίζουν εξάλλου τίποτα, οι στέρεες σχέσεις εμπιστοσύνης χτίζονται μόνο μέσα από τη συνέπεια λόγων και έργων», είπε στα εγκαίνια της επέκτασης του Μετρό προς την Καλαμαριά.
Η κόντρα για το κόστος των υποσχέσεων είχε ανοίξει κάποιες εβδομάδες νωρίτερα. Μητσοτάκης και Ανδρουλάκης είχαν συγκρουστεί στη Βουλή για τη 13η σύνταξη, με τον πρωθυπουργό να επιμένει στο κόστος της πρότασης του ΠΑΣΟΚ.
«Ένα νούμερο θέλω», είχε πει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στον Νίκο Ανδρουλάκη, ζητώντας του να απαντήσει πόσο κοστίζει η 13η σύνταξη. Η κυβέρνηση επικαλέστηκε τα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου και η κόντρα συνεχίστηκε τις επόμενες ημέρες, με τον Παύλο Μαρινάκη να καλεί τη Χαριλάου Τρικούπη να καταθέσει την πρότασή της ώστε να κοστολογηθεί επισήμως.
Τότε η σύγκριση με τον ΣΥΡΙΖΑ έγινε ευθεία. «Όπως είχαμε τα μαθηματικά Τσίπρα, τώρα έχουμε και τα μαθηματικά Ανδρουλάκη», είχε πει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.
Το ΠΑΣΟΚ παρουσίασε στη συνέχεια τη δική του κοστολόγηση και απέρριψε την κυβερνητική κριτική. Για το Μαξίμου, ωστόσο, η κόντρα είχε αφήσει ανοιχτό ένα πεδίο στο οποίο επιμένει: πόσο κοστίζουν οι εξαγγελίες της αντιπολίτευσης και αν μπορούν πράγματι να πληρωθούν.
Η χθεσινή αναφορά του πρωθυπουργού στις «ανέξοδες υποσχέσεις» έρχεται λίγο πριν από τη ΔΕΘ, όπου κυβέρνηση και αντιπολίτευση θα ξαναβρεθούν αντιμέτωπες ακριβώς σε αυτό: μέτρα, διαθέσιμος δημοσιονομικός χώρος και αξιοπιστία των εξαγγελιών.
Από τον Στουρνάρα στην Ακρίτα
Η οικονομία, όμως, είναι μόνο η μία πλευρά της επίθεσης. Η στήριξη της Έλενας Ακρίτα για τη θέση της αντιπροέδρου της Βουλής έδωσε στον Παύλο Μαρινάκη την αφορμή να επαναφέρει την καταψήφιση του Γιάννη Στουρνάρα.
«Το ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη διυλίζει -και καταψηφίζει- τον κ. Στουρνάρα, αλλά “καταπίνει” την κυρία Ακρίτα», ανέφερε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.Στη συνέχεια ανέβασε περισσότερο τους τόνους, γυρίζοντας στο 2015: «Έντεκα χρόνια μετά το “Μένουμε Ευρώπη”, συστρατεύεται με τους πιο ακραίους εκφραστές της πάνω και της κάτω πλατείας».
Η αναφορά στο 2015 δεν είναι τυχαία. Το «Μένουμε Ευρώπη» παραπέμπει στο φιλοευρωπαϊκό και μεταρρυθμιστικό ακροατήριο που βρέθηκε τότε απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ και ένα σημαντικό τμήμα του οποίου μετακινήθηκε αργότερα προς τη ΝΔ.
Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκε και ο Νότης Μηταράκης. Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ υποστήριξε ότι το ΠΑΣΟΚ «εδώ και καιρό έχει αποφασίσει να εγκαταλείψει το Κέντρο στη Νέα Δημοκρατία και να κινηθεί στα αριστερά».
Αφού αντιπαρέβαλε ξανά τις περιπτώσεις Ακρίτα και Στουρνάρα, κατέληξε: «Το ΠΑΣΟΚ κάνει μια σαφή πολιτική επιλογή: κυνηγάει τα αδέσποτα της Αριστεράς και αφήνει το Κέντρο στον Κυριάκο Μητσοτάκη».
Η Χαριλάου Τρικούπη απορρίπτει αυτή τη σύγκριση. Για τον Γιάννη Στουρνάρα επιμένει ότι η ένστασή της αφορούσε την πολυετή παραμονή του στην Τράπεζα της Ελλάδος και όχι το πρόσωπό του, ενώ για την εκλογή αντιπροέδρων επικαλείται την πάγια κοινοβουλευτική πρακτική του κόμματος.
Γιώργος Παπακωνσταντίνου
