Περισσότερα από 2.500 παλιά βαγόνια του μετρό της Νέας Υόρκης κατέληξαν στον βυθό του Ατλαντικού, όχι ως απόβλητα, αλλά ως μέρος ενός προγράμματος.
Περισσότερα από 2.500 παλιά βαγόνια του μετρό της Νέας Υόρκης βυθίστηκαν στον Ατλαντικό, από το 2001 έως το 2010, στο πλαίσιο ενός προγράμματος δημιουργίας τεχνητών υφάλων.
Τα βαγόνια, που ανήκαν στις σειρές R-33 και R-36 και ήταν γνωστά ως Redbirds, χρησιμοποιήθηκαν στο δίκτυο του μετρό από τη δεκαετία του 1970 έως τη δεκαετία του 1990 και μεταφέρθηκαν σε διαφορετικά σημεία του βυθού, από το Νιου Τζέρσεϊ έως την Τζόρτζια.
Από τις ράγες στον βυθό
Πριν από τη βύθιση, τα βαγόνια καθαρίστηκαν και απολυμάνθηκαν, ενώ αφαιρέθηκαν καλώδια, καθίσματα, τροχοί και άλλα εξαρτήματα που θα μπορούσαν να επιβαρύνουν το θαλάσσιο περιβάλλον.
Στη συνέχεια μεταφέρθηκαν με ειδικές φορτηγίδες και βυθίστηκαν ελεγχόμενα στις προκαθορισμένες περιοχές, έτσι με την πάροδο του χρόνου, οι μεταλλικές κατασκευές καλύφθηκαν από φύκια, μαλάκια και άλλους θαλάσσιους οργανισμούς, δημιουργώντας νέους βιότοπους σε περιοχές του βυθού που αποτελούνταν κυρίως από άμμο.
Το πρόγραμμα υλοποιήθηκε από την MTA σε συνεργασία με ομοσπονδιακές και πολιτειακές υπηρεσίες για τη διαχείριση της αλιείας και την προστασία της άγριας ζωής. Παράλληλα, επέτρεψε στην Αρχή να μειώσει το κόστος απομάκρυνσης των παλιών συρμών. Σήμερα, ορισμένοι από τους τεχνητούς υφάλους αποτελούν προορισμό για ψαράδες και δύτες, ενώ έχουν συμβάλει στην αύξηση της θαλάσσιας βιοποικιλότητας.
ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ
