Ο εφιάλτης στον σύγχρονο δυτικό κόσμο έχει πάρει μορφή: είναι ο Ντόναλντ Τραμπ.
Δεν πρόκειται απλά για έναν ακραίο ηγέτη ή έναν ακροδεξιό πολιτικό. Οι πεποιθήσεις του είναι γνωστές, και παρά τις πράξεις του κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του, κατάφερε να επιστρέψει στο Λευκό Οίκο.
Ο Τραμπ αντιπροσωπεύει μια κορυφαία έκφραση πολιτικής απάτης σε παγκόσμια κλίμακα, ένας άνθρωπος που με το ένα χέρι μιλά για «ειρήνη» και με το άλλο κρατά όπλο. Είναι ο πρόεδρος που μιλά για σταθερότητα ενώ προκαλεί χάος, αυτοπαρουσιάζεται ως ειρηνιστής, αλλά λειτουργεί ως εισβολέας. Κατηγορεί τους αντιπάλους του ότι προκαλούν πολέμους, ενώ ενεργεί με τον ίδιο τρόπο, ανατρέποντας την προεκλογική του ρητορική.
Η κατάσταση στη Βενεζουέλα είναι χαρακτηριστική — όχι μόνο για το παρελθόν αλλά και για την πιθανή μελλοντική του δράση υπό την ηγεσία του Τραμπ. Συζητούνται σενάρια στρατιωτικής παρέμβασης και σύλληψης του Νικολάς Μαδούρο. Ανεξαρτήτως της απόδειξης αυτών των γεγονότων, το κύριο ζήτημα είναι ότι ο κόσμος πιστεύει πως ο Τραμπ μπορεί να το κάνει. Και έχει λόγο να το πιστεύει.
Δεν κυβερνά με βάση αρχές αλλά με ένστικτα. Ο Τραμπ δεν σέβεται το διεθνές δίκαιο ούτε τους θεσμούς· για εκείνον, αυτά είναι «λεπτομέρειες» που εμποδίζουν τη δύναμη του ισχυρού. Η πολιτική του στο εξωτερικό δεν είναι στρατηγική, αλλά μια επίδειξη ισχύος. Ένας συνεχής διαγωνισμός, όπου οι πιο θορυβώδεις απειλούν, οι πιο κυνικοί επιβιώνουν, και οι λαοί πληρώνουν το τίμημα.
Η Βενεζουέλα δεν θεωρείται απλώς κράτος, αλλά παράδειγμα προς αποφυγή. Ένα μήνυμα προς κάθε χώρα που τολμά να αμφισβητήσει την πολιτική της Ουάσινγκτον. Είτε με στρατιωτικά μέσα είτε με επικοινωνιακή τρομοκρατία, το μήνυμα παραμένει ίδιο: υποταγή ή τιμωρία.
Και εδώ έγκειται η μεγαλύτερη απάτη του Τραμπ. Δεν φαίνεται ως πολεμοχαρής δικτάτορας, αλλά ως «ρεαλιστής», που «λέει τα πράγματα όπως είναι» και «τελειώνει τις δουλειές». Στην πραγματικότητα, επαναφέρει τη σκληρή, αποικιοκρατική εκδοχή της αμερικανικής ισχύος, ντυμένη με λόγια για ειρήνη και τάξη.
Ο Τραμπ δεν φοβάται τον πόλεμο· τον χρησιμοποιεί. Δεν τον αποφεύγει· τον εργάζεται. Και όταν δεν είναι σε θέση να τον εξαπολύσει ανοιχτά, καταφεύγει σε απειλές, κυρώσεις, διαρροές και ψυχολογικές στρατηγικές. Ένας ακήρυχτος πόλεμος, διαρκής και εξίσου καταστροφικός.
Ο πραγματικός κίνδυνος δεν είναι αν ο Μαδούρο συνελήφθη ή όχι. Ο κίνδυνος είναι ότι κατά την προεδρία Τραμπ τέτοιες καταστάσεις μοιάζουν φυσιολογικές. Ότι η βίαιη ανατροπή κυβερνήσεων, οι στρατιωτικές παρεμβάσεις και η καταστρατήγηση της εθνικής κυριαρχίας γίνονται «λύσεις». Ότι η ιδέα ότι η ειρήνη μπορεί να επιβάλλεται με drones και στρατόποδα αρχίζει να θεωρείται φυσική.
Όταν ο ειρηνευτής μιλά με τη γλώσσα του στρατηγού και ο στρατηγός εμφανίζεται ως σωτήρας, τότε η υποκρισία αποκτά επίσημο χαρακτήρα στην πολιτική. Και τότε ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι απλώς ένας αμφιλεγόμενος πρόεδρος, αλλά μια ένδειξη παγκόσμιας οπισθοδρόμησης, όπου η ισχύς αντικαθιστά τη δικαιοσύνη και οι απειλές παρουσιάζονται ως σταθερότητα.
Αυτός είναι ο επικίνδυνος Τραμπ. Όχι επειδή υπόσχεται πόλεμο, αλλά επειδή τον ντύνει με τον μανδύα της ειρήνης.
Διαβάστε επίσης:
Ινδία: Στην 4η θέση των μεγαλύτερων οικονομιών παγκοσμίως
Iταλικές Άλπεις: Τουλάχιστον 3 νεκροί από χιονοστιβάδες
Τραμπ: «Συνελήφθη ο Μαδούρο και η σύζυγός του, τους βγάλαμε εκτός χώρας» – Απαιτούμε να μάθουμε αν ζει, λέει η αντιπρόεδρος της Βενεζουέλας
