Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει αρχίσει μια προσπάθεια να προσαρμόσει την ευρωπαϊκή πολιτική στα δικά του ιδεολογικά πρότυπα, χρησιμοποιώντας τις δυνατότητες της αμερικανικής διπλωματίας για να στηρίξει άτομα και κόμματα που συμπορεύονται μαζί του.
Το Politico θέτει το ερώτημα αν οι κεντρώοι πολιτικοί στην Ευρώπη διαθέτουν τη δύναμη ή τη βούληση να τον ανακόψουν.
Μέχρι τώρα, βιώναμε απλώς «προειδοποιήσεις», αλλά η πρόσφατη Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας του Λευκού Οίκου αποτυπώνει λεπτομερώς την προσέγγαση του στα γεωπολιτικά ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο υπόλοιπος κόσμος.
Σε ό,τι αφορά την Ευρώπη, οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν ότι η ασφάλεια της περιοχής εξαρτάται από τη στροφή της πολιτικής της προς τις πιο συντηρητικές κατευθύνσεις. Το έγγραφο επισημαίνει την Ευρωπαϊκή Ένωση ως υπεύθυνη για την πιθανή «εξάλειψη του πολιτισμού» εξαιτίας της αύξησης των μεταναστών και της υπογεννητικότητας, καθώς και της φερόμενης διάβρωσης των δημοκρατικών αξιών.
«Εάν οι τρέχουσες τάσεις συνεχιστούν, η ήπειρος θα είναι αγνώριστη σε 20 χρόνια ή και λιγότερο», τονίζει το έγγραφο, προσθέτοντας ότι δεν είναι σίγουρο αν κάποιες ευρωπαϊκές χώρες θα διατηρήσουν αρκετή οικονομική και στρατιωτική δύναμη για να παραμείνουν αξιόπιστοι σύμμαχοι.
### Ρητορική της Ακροδεξιάς
Οι αναφορές του Τραμπ για τη μείωση των γεννήσεων και τη μετανάστευση βρίσκουν εύκολα απήχηση σε ψηφοφόρους σε χώρες όπως η Ουγγαρία, η Ιταλία, η Ολλανδία και η Γερμανία, όπου ακροδεξιοί πολιτικοί προωθούν τη «θεωρία της μεγάλης αντικατάστασης»—μια ρατσιστική συνωμοσιολογική θεωρία που υπονοεί ότι οι ελίτ επιθυμούν την εξασθένιση του λευκού πληθυσμού.
Το έγγραφο υπογραμμίζει: «Θέλουμε η Ευρώπη να παραμείνει ευρωπαϊκή».
«Μακροπρόθεσμα, είναι πιθανό ότι, το αργότερο μέσα σε λίγες δεκαετίες, κάποια μέλη του ΝΑΤΟ θα έχουν πλειοψηφία μη Ευρωπαίων», προειδοποιεί, δημιουργώντας αβεβαιότητα σχετικά με το αν αυτές οι χώρες θα επιθυμούν τη διατήρηση της αμερικανικής σχέσης στρατηγικής.
Δεδομένου αυτού, ο Λευκός Οίκος προτείνει την ουσιαστική στήριξη για μια αλλαγή καθεστώτος στην Ευρώπη. «Σκοπός μας είναι να βοηθήσουμε την Ευρώπη να διορθώσει την πορεία της», αναφέρει το στρατηγικό κείμενο, προτείνοντας ενίσχυση της αντίστασης εντός των ευρωπαϊκών πολιτικών πλαισίων. Το έγγραφο υπογραμμίζει επίσης την αυξανόμενη επιρροή των πατριωτικών κομμάτων στην Ευρώπη ως λόγο για αμερικανική αισιοδοξία.
Ο Λευκός Οίκος αντλεί συμπεράσματα που προεκτείνουν την ιδέα: «Υποστηρίξτε την ακροδεξιά για να κάνετε την Ευρώπη ξανά σπουδαία».
### Αμήχανη Αντίδραση
Πλησιάζοντας ένα χρόνο από την εκλογή του Τραμπ, οι Ευρωπαίοι ηγέτες έχουν διατηρήσει μια ιδιαίτερα ήρεμη στάση εν μέσω των προλεγόμενων προκλήσεων, αποφεύγοντας μια πλήρη σύγκρουση που θα μπορούσε να διαταράξει τις σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης.
Ωστόσο, αυτή η νέα στρατηγική συνιστά άμεσο κίνδυνο για ηγέτες όπως ο Εμανουέλ Μακρόν, ο Κιρ Στάρμερ και ο Φρίντριχ Μερτς, οι οποίοι ίσως βρουν τον εαυτό τους σε δύσκολη θέση.
Τα επόμενα χρόνια αναμένονται σημαντικές εκλογές στην Βρετανία και τη Γερμανία, ενώ η Γαλλία δεν αποκλείει πρόωρες εθνικές εκλογές. Κόμματα που εναρμονίζονται με το MAGA του Τραμπ, όπως το Reform U.K., η Εναλλακτική για τη Γερμανία και ο Εθνικός Συναγερμός της Γαλλίας, είναι έτοιμα να κερδίσουν έδαφος εις βάρος των κεντρικών κομμάτων που είναι στην εξουσία.
Δεδομένου αυτού, οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι που ασχολούνται με την ασφάλεια των εκλογών τους δεν δείχνουν την επιθυμία να συγκρουστούν με τον Τραμπ.
Η προσέγγισή τους απέναντι στις ΗΠΑ είναι έμμεση και η αντίκρουση είναι προσεκτική. Ο Επίτροπος ΜακΓκράθ επισήμανε πρόσφατα ότι η Ρωσία «δεν είναι ο μόνος παράγοντας» που έχει συμφέρον στην επιρροή των εκλογών, προσθέτοντας ότι θα πρέπει να διαρκέσει η εμπιστοσύνη στους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
### Οι «Ευρωπαίοι τζαμπατζήδες»
Τα μέλη της κυβέρνησης Τραμπ δεν έχουν διστάσει να εκφράσουν την περιφρόνησή τους για τους Ευρωπαίους κεντρώους.
Ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς προχώρησε σε κριτική κατά της Ευρώπης όσον αφορά τις δημοκρατικές διαδικασίες, ενώ ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ κατηγόρησε τους «ανίκανους Ευρωπαίους» ότι «εκμεταλλεύονται την ασφάλεια» και ο Έλον Μασκ παρενέβη στις γερμανικές εκλογές για να στηρίξει την ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία.
Αυτές οι δηλώσεις καταδεικνύουν ότι το δόγμα του Τραμπ έχει λάβει μια πιο επίσημη μορφή.
Για τον Μακρόν, τον Μερτς και τον Στάρμερ, η εκτίμηση του Τραμπ ότι μια σημαντική μάζα ψηφοφόρων ενδέχεται να επιθυμεί ένα αντίστοιχο ευρωπαϊκό MAGA μπορεί να αποδειχθεί ακριβής.
Αυτοί οι ηγέτες αντιμετωπίζουν μεγάλη πίεση από την λαϊκιστική δεξιά στις χώρες τους.
Στη Βρετανία, το Reform UK του Νάιτζελ Φάρατζ είναι σε καλό δρόμο για να καταγράψει σημαντικά κέρδη στις εκλογές του 2026, κάτι που θα μπορούσε να δημιουργήσει σοβαρές προκλήσεις για την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος, ωθώντας τον Στάρμερ σε παραίτηση.
Στο Παρίσι, η Μαρίν Λε Πεν και ο Εθνικός Συναγερμός προκαλούν τους πρωθυπουργούς του Μακρόν στο κοινοβούλιο, ενώ η Εναλλακτική για τη Γερμανία πιέζει τον Μερτς να υιοθετήσει ακόμα πιο σκληρές θέσεις για τη μετανάστευση.
Ο Βρετανός Πρωθυπουργός αποκάλυψε πρόσφατα ότι μίλησε με τον Μερτς και τον Μακρόν σε ιδιωτικό δείπνο στο Βερολίνο, όπου συζήτησαν τη κοινή τους απειλή από τη Δεξιά. Αν, ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες εφαρμόσουν την στρατηγική του Τραμπ, «οι ιδιωτικές συζητήσεις σε δείπνα μπορεί να μην είναι αρκετές».
