Ο εξωπλανήτης TOI-5205 b είναι ένας «απαγορευμένος» πλανήτης πολύ μεγάλος για το άστρο του έχει μια ατμόσφαιρα που δεν έχουμε ξαναδεί. Κανονικά δεν θα έπρεπε να υπάρχει!
Ο εξωπλανήτης TOI-5205 b αποτελεί έναν πραγματικό γρίφο για την επιστημονική κοινότητα από την ημέρα της ανακάλυψής του, καθώς η ασυνήθιστη διαμόρφωσή του έρχεται σε πλήρη αντίθεση με όσα γνωρίζαμε για τη δημιουργία των πλανητικών συστημάτων.
O πλανήτης που δεν θα έπρεπε – καν – να υπάρχει
Ο TOI-5205 b, ο οποίος έχει μέγεθος λίγο μεγαλύτερο από τον Δία, περιφέρεται γύρω από έναν κόκκινο νάνο με ακτίνα μόλις τέσσερις φορές μεγαλύτερη από τη δική του. Αυτή η αναλογία είναι εξαιρετικά σπάνια, καθώς ο πλανήτης κατέχει το 0,3% της μάζας του άστρου του, το υψηλότερο ποσοστό που έχει καταγραφεί ποτέ για πλανήτη σε τροχιά γύρω από τέτοιου τύπου άστρο.
Οι νέες παρατηρήσεις από το τηλεσκόπιο James Webb (JWST) κατά τη διάρκεια της διάβασης του πλανήτη μπροστά από το άστρο του, αποκάλυψαν μια χημική σύσταση που οι επιστήμονες χαρακτηρίζουν ως «αλλοπρόσαλλη».
Η ανατροπή στη μεταλλικότητα των πλανητών
Στην αστρονομία, οποιοδήποτε στοιχείο εκτός από το υδρογόνο και το ήλιο ονομάζεται «μέταλλο». Συνήθως, κατά τον σχηματισμό ενός συστήματος, το άστρο απορροφά το περισσότερο υδρογόνο και ήλιο, αφήνοντας στους πλανήτες υψηλότερη μεταλλικότητα. Ωστόσο, ο TOI-5205 b αποτελεί την εξαίρεση στον κανόνα, καθώς έχει χαμηλότερη μεταλλικότητα από το άστρο του, κάτι που δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ ξανά.
Η ατμόσφαιρά του κατέχει πλέον το ρεκόρ της χαμηλότερης μεταλλικότητας ανάμεσα σε όλους τους γνωστούς αέριους γίγαντες, όντας εξαιρετικά πλούσια σε άνθρακα και φτωχή σε οξυγόνο.
Τα βαριά στοιχεία «θαμμένα» στο εσωτερικό
Χρησιμοποιώντας προηγμένα μαθηματικά μοντέλα, η ερευνητική ομάδα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα βαρύτερα στοιχεία του πλανήτη έχουν μεταναστεύσει στο εσωτερικό του κατά τη διάρκεια του σχηματισμού του. Αυτό σημαίνει ότι ο πυρήνας και η ατμόσφαιρά του δεν αναμειγνύονται, αφήνοντας την εξωτερική του στρώση να αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από υδρογόνο και ήλιο, με ίχνη μορίων όπως το μεθάνιο και το υδρόθειο.
Η συνολική μεταλλικότητα του πλανήτη υπολογίζεται ότι είναι 100 φορές υψηλότερη από εκείνη της ατμόσφαιράς του, γεγονός που υποδηλώνει μια πολύπλοκη εσωτερική δομή.
