Ο Ρόμπερτ Κέιγκαν, αναγνωρίσιμος Αμερικανός νεοσυντηρητικός αναλυτής, ασκεί σφοδρή κριτική στον Ντόναλντ Τραμπ και στη συνολική στρατηγική των ΗΠΑ για το Ιράν με ένα άρθρο του στο The Atlantic, όπου εκφράζει την άποψη ότι η συγκεκριμένη σύγκρουση συνιστά μια ιστορική στρατηγική αποτυχία για την Ουάσιγκτον με μακροχρόνιες γεωπολιτικές συνέπειες.
Ο Κέιγκαν αναφέρει ότι, παρά τις 37 ημέρες έντονων επιθέσεων από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, οι οποίες προκάλεσαν σοβαρές ζημιές στην ιρανική ηγεσία και τις στρατιωτικές ικανότητες της Τεχεράνης, το Ιράν δεν υποχώρησε. Αντίθετα, κατάφερε να επιβάλει τους δικούς του όρους.
Σύμφωνα με τη διάγνωση του Κέιγκαν, ο Ντόναλντ Τραμπ αποφάσισε να τερματίσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις μετά την ιρανική ανταπάντηση της 18ης Μαρτίου, όπου ένα χτύπημα στο συγκρότημα φυσικού αερίου Ρας Λαφάν στο Κατάρ προκάλεσε ζημιές που θα χρειαστούν χρόνια για αποκατάσταση.
Ακόμη, ο Κέιγκαν εκτιμά ότι το Ιράν εξέρχεται από τη σύγκρουση ενδυναμωμένο, διατηρώντας έλεγχο στο Στενό του Ορμούζ, γεγονός που του προσφέρει σημαντική επιρροή στην παγκόσμια ενεργειακή αγορά και αυξημένη διαπραγματευτική δύναμη απέναντι στα αραβικά κράτη του Κόλπου.
Ενίσχυση της Συμμαχίας Ιράν-Κίνας-Ρωσίας
Παράλληλα, υποστηρίζει ότι ο άξονας Ιράν-Κίνα-Ρωσία ενισχύεται, ενώ η επιρροή των Ηνωμένων Πολιτειών στην περιοχή υποχωρεί σημαντικά.
Ο Κέιγκαν είναι ιδιαίτερα καυστικός στην περιγραφή της διεθνούς εικόνας των ΗΠΑ μετά τη σύγκρουση, χαρακτηρίζοντας τις Ηνωμένες Πολιτείες ως μια «χάρτινη τίγρη», ανίκανη να ολοκληρώσει τα σχέδιά της.
«Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς μια εποχή κατά την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες υπήρξαν απολύτως νικημένες σε μια σύγκρουση, μια ήττα τέτοια ώστε οι στρατηγικές απώλειες να μην μπορούν ούτε να αναιρεθούν ούτε να αγνοηθούν. Οι καταστροφικές ήττες κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου διορθώθηκαν τελικά, ενώ οι ήττες στο Βιετνάμ και το Αφγανιστάν είχαν κόστος αλλά δεν κατέστρεψαν τη θέση των ΗΠΑ στον κόσμο, καθώς ήταν αρκετά μακριά από τα κύρια σκηνικά του διεθνούς ανταγωνισμού. Ωστόσο, η αρχική αποτυχία στο Ιράκ μετριάστηκε με μια στρατηγική αλλαγή που οδήγησε σε μια σχετικά σταθερή κατάσταση», επισημαίνει το άρθρο.
Ο αναλυτής θεωρεί ότι, αυτή τη φορά, τα πράγματα είναι διαφορετικά και πως η Ουάσιγκτον θα έχει μεγάλη δυσκολία να επιστρέψει σε μια προηγούμενη κατάσταση.
«Δεν υπάρχει επιστροφή στο status quo ante»
«Η ήττα στην τρέχουσα αντιπαράθεση με το Ιράν έχει διαφορετικό χαρακτήρα. Δεν μπορεί ούτε να αποκατασταθεί ούτε να αγνοηθεί. Δεν θα υπάρξει επιστροφή στο status quo ante, ούτε κανένας τελικός αμερικανικός θρίαμβος που θα αναιρέσει τη ζημιά που έχει γίνει. Το Στενό του Ορμούζ δεν θα είναι “ανοιχτό” όπως ήταν στο παρελθόν. Με τον έλεγχο του στενού, το Ιράν γίνεται κεντρικός παράγοντας στην περιοχή και παγκοσμίως, ενώ οι ρόλοι της Κίνας και της Ρωσίας ως συμμάχων του Ιράν ενισχύονται, και η αμερικανική επιρροή ελαττώνεται. Αντί να καταδείξει την αμερικανική ισχύ, η σύγκρουση ανέδειξε την αναξιοπιστία των ΗΠΑ και την αδυναμία τους να ολοκληρώσουν τις επιχειρήσεις τους. Αυτή η κατάσταση θα προκαλέσει μια αλυσιδωτή αντίδραση διεθνώς, καθώς φίλοι και εχθροί θα προσαρμοστούν στην αποτυχία των ΗΠΑ», σημειώνει.
Ο Κέιγκαν προειδοποιεί ότι αυτές οι εξελίξεις μπορεί να αποτελέσουν μήνυμα αδυναμίας προς τους ανταγωνιστές των ΗΠΑ σε άλλα μέτωπα, όπως στην Ταϊβάν και την Ευρώπη, ενθαρρύνοντας τον Σι Τζινπίνγκ και τον Βλαντίμιρ Πούτιν να υιοθετήσουν πιο επιθετικές στάσεις απέναντι στη Δύση.
Όπως αναφέρεται στην ανάλυση του The Atlantic, η σύγκρουση με το Ιράν δεν είναι απλώς μια ακόμη αποτυχημένη στρατιωτική επιχείρηση, αλλά ίσως και ένα καθοριστικό σημείο καμπής για την αμερικανική παγκόσμια κυριαρχία και επιταχυνόμενο πέρασμα σε έναν «μετα-αμερικανικό κόσμο».
Διαβάστε επίσης:
Μέση Ανατολή: Τι ζητάει το Ιράν για τον τερματισμό του πολέμου – «Είναι απαράδεκτοι», λέει ο Τραμπ
Μήνυμα της Ρωσίας στις ΗΠΑ για το Ιράν: Το ουράνιο θα το πάρετε μόνο αν το παραχωρήσει η Τεχεράνη
Οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ συνεδριάζουν για κυρώσεις κατά ισραηλινών εποίκων
