Ο Ανδρέας Μικρούτσικος ξεκίνησε την τοποθέτησή του με ξεκάθαρη αναφορά στον ίδιο τον Akyla, τονίζοντας ότι δεν χρειάζεται ένα υπερφορτωμένο σκηνικό για να λειτουργήσει στη σκηνή της Eurovision: «Έχουμε μια ατόφια δύναμη, τον Akylas! Και τώρα πάμε να κάνουμε ένα arcade, πάμε να κάνουμε ένα βίντεο κλιπ… Δεν είναι βίντεο κλιπ ο Akylas, δεν χρειάζεται εκεί βίντεο κλιπ. Είναι ο Akylas, από μόνος του. Το μάτι μου πολυδιασπάστηκε σε χίλια πράγματα και έχασα την ουσία του Akylas, εκεί είναι το θέμα. Ο Akylas μάς πάει να διεκδικήσουμε το βραβείο και όχι η δικτατορία της εικόνας που ζούμε». Με αυτή τη φράση, ουσιαστικά έδειξε πως θεωρεί ότι το σκηνοθετικό concept έχει πάρει περισσότερο χώρο απ’ όσο πρέπει, αφήνοντας τον καλλιτέχνη να παλεύει μέσα σε μια εικόνα που δεν τον υπηρετεί όσο θα έπρεπε.
Στη συνέχεια, η κριτική του έγινε ακόμη πιο έντονη, με τον Ανδρέα Μικρούτσικο να περιγράφει σχεδόν σωματικά την ενόχληση που του προκάλεσε το αποτέλεσμα. Ο ίδιος στάθηκε στο κόκκινο, στα πολλά στοιχεία και στην αίσθηση ότι το βλέμμα του δεν μπορούσε να μείνει πάνω στον Akyla: «Όταν τον είδαμε τον Akylas, vision τον είδαμε, δεν τον οραματιστήκαμε. Έχει αυτή τη δύναμη αυτό το παιδί, με απλά, με λίγα, με τα δικά του να σε κάνει να τον αγαπάς, να τον εκτιμάς και να λες… θέλω να το ξαναδώ. Εγώ, αυτό που είδα, δεν θέλω να το ξαναδώ. Δεν θέλω να το ξαναδώ, τέλειο είναι, αλλά ειλικρινά ζαλίστηκα. Το κεφάλι μου πήγε πάνω αριστερά, σε ένα στέμμα, εκεί, στους ήχους, στα πράγματα, πώς έρχεται, το ένα, το άλλο… Έψαχνα τον Akylas. Αυτό που βλέπω, πολύ κόκκινο, με θαμπώνει, με συγχύζει, χάνω τον Akylas. Να δω ευρήματα… Πολύ έξυπνο το βίντεοπαιχνίδι, αλλά αυτή η εικόνα εδώ, δεν μου λέει τίποτα».
Η τοποθέτηση του Ανδρέα Μικρούτσικου είχε ξεκάθαρο μήνυμα: κατά τη γνώμη του, ο Akylas έχει από μόνος του τη δύναμη να τραβήξει το βλέμμα και δεν χρειάζεται μια σκηνική υπερπαραγωγή που αποσπά την προσοχή από την παρουσία του. Η φράση «Έψαχνα τον Akyla» συμπυκνώνει όλη την κριτική του. Δεν αμφισβήτησε τον καλλιτέχνη, αλλά το στήσιμο γύρω του, αφήνοντας να εννοηθεί πως στη Eurovision 2026 η Ελλάδα πρέπει να επενδύσει περισσότερο στη φυσική δυναμική του Akylas και λιγότερο στη «δικτατορία της εικόνας», όπως τη χαρακτήρισε.
