Μια γυναίκα στην Βρετανία αναζητούσε την γάτα της επί τρεις μέρες και την εντόπισε χρησιμοποιώντας μια παράξενη συμβουλή
Μια ασυνήθιστη συμβουλή από μια άλλη ιδιοκτήτρια γάτας έδωσε στην Έρικα Λόου μια τελευταία ελπίδα να βρει το κατοικίδιό της, την Ivy, η οποία είχε εξαφανιστεί μόλις λίγες ώρες αφότου έφτασε στο νέο της σπίτι. Έπειτα από τρεις ημέρες αγωνίας και αναζήτησης, η 28χρονη κατάφερε τελικά να εντοπίσει τη γάτα της, έχοντας προηγουμένως δοκιμάσει ένα παράξενο τέχνασμα με ούρα της προηγούμενης ιδιοκτήτριας του ζώου.
Η Έρικα είχε οδηγήσει τρεισήμισι ώρες για να παραλάβει τη γκρίζα, μακρύτριχη Ivy και να τη μεταφέρει στο σπίτι της, στο Όρφορντ του Ανατολικού Σάσεξ, στις 3 Οκτωβρίου, η χαρά της, ωστόσο, δεν κράτησε πολύ.
Η εξαφάνιση και οι τρεις ημέρες αγωνίας
Σύμφωνα με την ίδια, ενώ προσπαθούσε να εξοικειωθεί με τη νέα της γάτα, κάποιος προκάλεσε ζημιές στο αυτοκίνητό της με σφυρί, την ώρα που ήταν σταθμευμένο έξω από το σπίτι της, με την Έρικα να εκτιμά ότι ο θόρυβος ενδέχεται να τρόμαξε την Ivy και να την έκανε να φύγει, και περιγράφει πόσο οδυνηρό ήταν να χάσει το ζώο σχεδόν αμέσως μετά την άφιξή του.
Η ίδια πιστεύει ότι η γάτα κατάφερε να διαφύγει από ένα μικρό άνοιγμα στο παράθυρο της κουζίνας, και έτσι ακολούθησαν τρεις ημέρες εντατικής αναζήτησης, με τη συμμετοχή φίλων, συγγενών και γειτόνων, ενώ η Έρικα απηύθυνε έκκληση μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Παράλληλα, άφησε έξω από το σπίτι την άμμο που είχε χρησιμοποιήσει η Ivy, ρούχα της και το κλουβί μεταφοράς της, ελπίζοντας ότι οι οικείες μυρωδιές θα την έκαναν να επιστρέψει. Τίποτα από αυτά, όμως, δεν έφερε αποτέλεσμα και η αγωνία της ήταν τόσο έντονη που δυσκολευόταν ακόμα και να φάει ή να κοιμηθεί. Φοβόταν ότι είχε συμβεί κάτι κακό ή ότι κάποιος είχε πάρει τη γάτα.
Η ασυνήθιστη συμβουλή με τα ούρα
Η λύση ήρθε από μια γυναίκα που ζει περίπου 60 μίλια μακριά και είδε την έκκληση της στο διαδίκτυο, προτείνοντάς της να δοκιμάσει να χρησιμοποιήσει ανθρώπινα ούρα στην περιοχή, υποστηρίζοντας ότι η συγκεκριμένη μέθοδος είχε λειτουργήσει στο παρελθόν για τη δική της γάτα. Έτσι η Έρικα επικοινώνησε με την προηγούμενη ιδιοκτήτρια της Ivy, η οποία δέχτηκε να τη βοηθήσει και να της προμηθεύσει ούρα, βάζοντάς τα σε ένα μπουκάλι ψεκασμού το οποίο η Έρικα χρησιμοποίησε για να ψεκάσει ένα κοντινό δέντρο. Τοποθέτησε επίσης μια κάμερα με θέα στο σημείο, ώστε να μπορεί να διαπιστώσει αν η γάτα θα εμφανιζόταν.
«Ήμουν έτοιμη να δοκιμάσω τα πάντα εκείνη τη στιγμή», εξήγησε. Όπως είπε, θεώρησε ότι η Ivy θα ήταν πιθανότερο να αναγνωρίσει τη μυρωδιά της προηγούμενης ιδιοκτήτριάς της, καθώς η ίδια είχε περάσει μαζί της μόλις λίγες ώρες. Η καθοριστική στιγμή ήρθε όταν η Έρικα ετοιμαζόταν να πάει για ύπνο, αλλά αποφάσισε να κοιτάξει άλλη μία φορά έξω από το παράθυρο.
Τότε παρατήρησε μια σκιά κάτω από ένα βαν, κοντά στο δέντρο και όταν η σκιά κουνίθηκε, διέκρινε μια μεγάλη, γκρίζα και φουντωτή γάτα. «Φώναξα “Ivy!”. Εκείνη σήκωσε το κεφάλι και κατάλαβα αμέσως ότι ήταν αυτή. Ήμουν σε άθλια κατάσταση από τη συγκίνηση. Συνέχισα να επαναλαμβάνω το όνομά της ξανά και ξανά», περιέγραψε. Η Έρικα βγήκε αμέσως έξω κρατώντας λιχουδιές και κατάφερε να ξανασμίξει με το κατοικίδιό της.
Η ιστορία της Ivy, ωστόσο, συνοδεύεται από μια σημαντική διευκρίνιση: δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι τα ανθρώπινα ούρα μπορούν να βοηθήσουν μια χαμένη γάτα να επιστρέψει στο σπίτι. Οι γάτες χρησιμοποιούν τα ούρα τους για να σηματοδοτούν την περιοχή τους μέσω της οσμής, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η συγκεκριμένη πρακτική αποτελεί αξιόπιστη μέθοδο εντοπισμού.
