Σημαντική επίδραση διαφαίνεται ότι έχει η χρονική στιγμή της ανοσοθεραπείας σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, σύμφωνα με μια νέα τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή που δημοσιεύτηκε στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό Nature Medicine.
Οι ειδικοί διαπίστωσαν ότι οι ασθενείς που έλαβαν τις πρώτες θεραπείες νωρίς το πρωί, πριν από τις 3 μ.μ., πέτυχαν καλύτερα αποτελέσματα αναφορικά με την εξέλιξη της νόσου και τη συνολική επιβίωσή τους, σε σύγκριση με εκείνους που ξεκίνησαν τη θεραπεία τους μετά τις 3 μ.μ.
Σύμφωνα με το ertnews, η μελέτη περιλάμβανε 210 ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, οι οποίοι χωρίστηκαν σε δύο ίσες ομάδες και τυχαιοποιήθηκαν ώστε να λάβουν την ανοσοθεραπεία τους είτε πριν, είτε μετά τις 3 μ.μ. Η επιλογή αυτού του χρονικού ορίου βασίστηκε σε προηγούμενες έρευνες που έδειξαν ότι η δραστηριότητα του ανοσοποιητικού συστήματος μπορεί να μειώνεται κατά τη διάρκεια της ημέρας, ειδικότερα ανάμεσα στις 2 και 3 μ.μ.
Μετά από παρακολούθηση που διήρκεσε περισσότερους από 28 μήνες, τα αποτελέσματα έγιναν σαφή. Στους ασθενείς που ξεκίνησαν τη θεραπεία νωρίς, η νόσος δεν παρουσίασε εξέλιξη για κατά μέσο όρο 11,3 μήνες, ενώ στην ομάδα που θεραπεύτηκε αργότερα, αυτή η περίοδος ήταν 5,7 μήνες. Επιπλέον, η πρώτη ομάδα είχε μέση επιβίωση σχεδόν ενός έτους μεγαλύτερη. Στο τέλος της παρακολούθησης, περίπου το 45% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία πριν από τις 3 μ.μ. παρέμεναν ζ alive, σε σύγκριση με περίπου 15% από εκείνους που έλαβαν θεραπεία μετά από την καθορισμένη ώρα.
Οι θέσεις των ερευνητών
Οι επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι τα ευρήματα παρέχουν επιπλέον στοιχεία για τη θεωρία ότι το ανοσοποιητικό σύστημα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στο χρονοδιάγραμμα.
Οι ερευνητές ασχολούνται εδώ και καιρό με το βιολογικό ρολόι και τον κιρκάδιο ρυθμό του, ο οποίος επηρεάζει πολλές βιολογικές διαδικασίες, όπως η απελευθέρωση ορμονών, οι αισθήσεις πείνας ή κούρασης, η θερμοκρασία του σώματος, οι τιμές σακχάρου στο αίμα και η αρτηριακή πίεση. Υπάρχουν πολλές μικρότερες ρυθμίσεις υπό τη σκέπη αυτού του κύριου ρολογιού, που επηρεάζουν κύτταρα και ιστούς. Αντίστοιχα, η χρονοβιολογία έχει αρχίσει να εξετάζει τη σύνδεση του κιρκάδιου ρυθμού με την ανοσολογική λειτουργία.
Σε πρόσφατες έρευνες, επιστήμονες που εξετάζουν αυτά τα βιολογικά ρολόγια παρατήρησαν ότι το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά έντονα στον συγχρονισμό.
Πειραματικές μελέτες σε ζώα έχουν ήδη δείξει ότι τα Τ-κύτταρα, τα κλειδωμένα κύτταρα που επιτίθενται στους καρκινικούς όγκους, δείχνουν αυξημένη δραστηριότητα τις πρωινές ώρες. Οι ερευνητές θεωρούν ότι η χορήγηση της ανοσοθεραπείας νωρίς το πρωί μπορεί να προσφέρει περισσότερα ενεργά Τ-κύτταρα μέσα στον όγκο, βοηθώντας το φάρμακο να προκαλέσει ισχυρότερη ανοσολογική αντίδραση. Για παράδειγμα, οι εξετάσεις αίματος των ασθενών που πήραν θεραπεία το πρωί έδειξαν αυξημένα επίπεδα ανοσοκυττάρων ικανών να καταστρέφουν καρκινικά κύτταρα, συγκριτικά με εκείνους που έλαβαν θεραπεία αργότερα.
«Δεν έχουμε πλήρεις απαντήσεις αναφορικά με τον χρόνο»
Παρότι πολλοί ειδικοί θεωρούν τα αποτελέσματα εντυπωσιακά, τονίζουν την ανάγκη προσοχής και επιβεβαίωσης μέσω νέων μελετών. Ένα από τα κύρια ερωτήματα είναι γιατί η χρονική στιγμή θα μπορούσε να έχει τόσο σημαντική επίδραση, δεδομένου ότι οι ανοσοθεραπείες παραμένουν ενεργές στον οργανισμό για εβδομάδες μετά την ενδοφλέβια χορήγηση. Οι συγγραφείς της μελέτης παραδέχονται πως προς το παρόν δεν μπορούν να δώσουν μια εξαντλητική απάντηση, τονίζοντας ωστόσο ότι η τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή ενισχύει τη δύναμη των ευρημάτων.
Σημειώνεται ότι έχει ήδη ξεκινήσει μια επιβεβαιωτική κλινική δοκιμή στις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία θα εξετάσει τη χρονική χορήγηση ανοσοθεραπείας σε ασθενείς με μελάνωμα, σχεδιάζοντας να συμπεριλάβει περίπου 100 ασθενείς σε δύο σημαντικά νοσοκομεία.
Εφόσον τα ευρήματα επιβεβαιωθούν και σε άλλους πληθυσμούς, θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μια νέα προσέγγιση στην θεραπεία: όχι μέσω αλλαγής των φαρμάκων, αλλά μέσω της αλλαγής της ώρας χορήγησης. Ωστόσο, οι ειδικοί προειδοποιούν πως ο προγραμματισμός θεραπειών σε νοσοκομειακά περιβάλλοντα είναι αρκετά περίπλοκος και οποιαδήποτε γενίκευση θα απαιτήσει ισχυρές αποδείξεις για το ότι το όφελος είναι σταθερό και επαναλαμβανόμενο.
Η νέα μελέτη συνεισφέρει επιπλέον στοιχεία στον τομέα της ανοσοθεραπείας και αναδεικνύει ξανά την έννοια της «χρονοθεραπείας», η οποία προτείνει ότι η χρονική στιγμή χορήγησης μπορεί να είναι εξίσου σημαντική με το ίδιο το φάρμακο. Οι επιστήμονες υπογραμμίζουν την ανάγκη για περισσότερες κλινικές δοκιμές προκειμένου να εξακριβωθεί αν το εύρημα μπορεί να εφαρμοστεί με ασφάλεια και συνέπεια σε ευρύτερη κλίμακα.
Δείτε επίσης:
