Την ώρα που η Ευρωπαϊκή Ένωση δηλώνει αποφασισμένη να προστατεύσει τη δημόσια υγεία, οι επιλογές της γεννούν εύλογα ερωτήματα. Η Γαλλία ανοίγει τον δρόμο για απαγορεύσεις σε εναλλακτικά προϊόντα νικοτίνης, ενώ άλλες κρίσιμες απειλές —όπως η παιδική παχυσαρκία και η κυριαρχία των υπερεπεξεργασμένων τροφίμων— παραμένουν στο περιθώριο.
Σε μια Ευρώπη που δείχνει αυστηρότητα εκεί που «είναι εύκολο» και δισταγμό εκεί που απαιτείται σύγκρουση με ισχυρά συμφέροντα, το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει πολιτική υγείας. Είναι αν υπάρχει ιεράρχηση με βάση την πραγματικότητα — ή απλώς διαχείριση εντυπώσεων.
